içimdeki ses ve sen
Ne hissettiğim umurumda değil. Senin sesin var ya… İçimdeki ve dışımdaki bütün sesler hislerimize tercüman olan birer armoniyiz biz.

Hislerime yoldaşlık yapan ses ve duygularıma heyecan katan sen…

Oturdum koltuğuma, uzaklarda bir yerlerde sesler geliyor ve işin en sinir bozucu tarafı da bana seni hatırlatıyor.Aralık bıraktım pencereyi soğuk hava sardı ürperen vücudumu, fakat gelen müzük sesi ile içim ısınmıştı; kalbim acımıştı. Başlasın sıcak ve soğuğun ahengi…

Bu ses senin sesin mi? İçimdeki sesin hakimiyeti mi bu? Dinginliğe alışan zihnimi harekete geçirdi hissettiğim…

İçimdeki çocuk uyandı savaşma vakti geldi sanırım… Baştırılmış duygular yerinde oturup sırasını bekleyen hayaller harekete geçti. Şimdi ne yapmalı,ne etmeli,nereden başlamalı ve ne zaman bitecek bu ses?

Dayanamıyorum tüm bu gerçekliklere ve benim olan bu duygulara. Halbuki hissetmek için çok erkendi. İçimdeki nasıl uyanabildi, tekrar uyutabilir miyim?

Gitti ses… bitti hissettiklerim…

Hayır! Hayır! Giden tek şey dışardan gelen zamansız sesler değildi… Sadece benim zamanımmış…

Hatırladığım tek şey zamanın hissettiklerime sahip olmasıydı, fakat şimdi zamana hükmedecek gücü kendimde bulabiliyorum.

Zamansız anlarda bile hissederek mutsuz olduğum için mutlu olmalıyım.

Hissetiğim aslında ses, heves, nefes ve senmişsin…

Pencereyi kapatıp yarım kalan işlerime devam etmeliyim. Evet, nerede kalmıştık?

 

 

HİSSETTİĞİM SEN VE İÇİMDEKİ SES

HİSSETTİĞİM SEN VE İÇİMDEKİ SES” üzerine 2 düşünce

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir